• Maatwerk
  • Betrokken en deskundige hulp

Het jonge KOPP-kind

Baby's - Peuters en jonge kinderen lopen een verhoogd risico op een ontwikkelingsachterstand (van bijvoorbeeld spraak), een gebrekkige ego-ontwikkeling of terugval in gedrag dat bij een eerder ontwikkelingsstadium hoort.

Ouder(s) met psychische problemen zijn als gevolg van hun ziekte minder goed in staat om hun kind op te voeden. Het beslag dat hun ziekte legt op hun denken, geeft soms weinig tot geen (emotionele) ruimte om zich te verplaatsen in de ander, ook al is dat hun eigen kind. Deze ouder kan onvoldoende zien en erkennen in de behoeftes en intenties van het kind. Zo ontstaan er problemen in de (gehechtheid- en opvoed) relatie.

Basisschoolkinderen en jongeren

Al op jonge leeftijd kunnen kinderen en jongeren met (een) ouder(s) met psychische problemen last hebben van schuldgevoelens, schaamte, bezorgdheid en eenzaamheid. Schuldgevoelens kunnen bijvoorbeeld optreden als het kind de oorzaak van de problemen van de ouder bij zichzelf legt. Jongeren kunnen daarnaast last hebben van een extreem verantwoordelijkheidsgevoel. Daarnaast kunnen jeugdigen angstig zijn vanwege de onvoorspelbare en soms onveilige thuissituatie. Vanwege die onvoorspelbare thuissituatie nemen ze vaak ook geen vriendjes of vriendinnetjes mee naar huis. Sommige jongeren proberen de thuissituatie te ontvluchten, bijvoorbeeld door weg te lopen.

Parentificatie

De ouder overvraagt, vaak ongewild, het kind. De kinderen krijgen verantwoordelijkheden die niet bij hun leeftijd passen. Dit kan leiden tot parentificatie: het kind neemt dan langdurig de rol van ouder op zich , waardoor het kind meer geeft dan goed is voor de eigen ontwikkeling. Parentificatie kan de vorm aannemen van functionele afhankelijkheid – waarbij het kind huishoudelijke en zorgtaken op zich neemt – en de ouders het kind nodig hebben om er voor hen te zijn en te blijven . Dit kan verstrekkende gevolgen hebben voor het kind, die kunnen doorspelen tot in de volwassenheid