• Maatwerk
  • Betrokken en deskundige hulp

Somatisatiestoornis

Somatisatiestoornis is een psychische stoornis. Doorgaans ontwikkelt zich vanaf de puberteit, maar in elk geval voor het 30e jaar een patroon van verschillende lichamelijke klachten, dat meerdere jaren duurt. Om aan de criteria van somatisatiestoornis te voldoen, moeten er 13 of meer lichamelijke klachten zijn of zijn geweest, zonder dat hierbij organische pathologische afwijkingen of een pathofysiologisch mechanisme aangetoond kan worden. Voor deze klachten wordt herhaaldelijk een arts geraadpleegd, van school of werk verzuimd of enkele dagen per maand in bed gebleven. Menstruatieklachten, maar ook hoofdpijn en buikpijn worden als eerst optredende klacht genoemd.

Een kwart van de personen presenteert de klachten op een dramatische, emotionele en overdreven manier in levendig en kleurrijk taalgebruik. Tegelijkertijd worden de klachten echter warrig, inconsistent en vaag gebracht, waarbij heden en verleden niet van elkaar onderscheiden worden.

Personen met een somatisatiestoornis hebben vaker een traumatische jeugd doorgemaakt. Meer dan gemiddeld lijkt sprake te zijn van affectieve verwaarlozing, seksuele kindermishandeling, ouderlijke ruzies of scheiding van de ouders, antisociaal gedrag, en drugs- en (of) alcoholverslaving van een of meer gezinsleden.

 

Personen met een somatisatiestoornis hebben een sterke weerstand tegen een psychologische verklaring van hun klachten. Vanwege de weerstand tegen niet-organische, psychologische verklaringen en vanwege hun verwachtingen over een eventuele therapie, mag verwacht worden dat een discussie over de realiteit van de (ernst van de) somatische symptomen zal leiden tot een ontevreden client die zich niet serieus genomen of zelfs afgewezen voelt.

De herkenning van de verschillende vormen van de stoornis heeft ten doel meer begrip voor het lijden van de patiënt op te brengen.

Bron: Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde (NTVG)